Showing posts with label Dharma. Show all posts
Showing posts with label Dharma. Show all posts

Tuesday, February 9, 2016

Retreat at Nilambe, Srilanka

Few weeks back, I’ve had the pleasure of spending 5 days at the Nilambe (Pronounced Nil-lamba) Buddhist meditation centre in Srilanka.  It was a 5-day silent retreat conducted by Venerable Khema Dhamma, started on 4th December 2015.

In here I will put down my experience living, meditating and experiencing things in and around the centre during that few days plus some additional background information that might be helpful for a fellow practitioner or for a curious mind.

There are few ways to get to Nilambe and I used the route through Peradeniya to get there from Colombo. There is also a different route you can take through Gampola but either way you have to stop at the office junction. You can also catch the bus 633 from Peradeniya to Delthota via Galaha and get down at the Office junction.

From the Office Junction, its a 3 Km steep winding road up to the centre. This road is narrow, not well maintained and has few trenches created by running rain water that might be hard to get through if you are driving a vehicle with low clearance. Only a 4x4, a Maruti or a three-wheeler should be able to make it up to the hill. As of December 2015, a three-wheel ride will cost around 350 Rupees from the office junction to the centre.  If you decide to walk, just note that the path may be swarming with leeches during the rainy season. So be cautious.  

On arrival, I went directly to the centre office, filled few forms and was handed over the key to my room.  Centre will provide a pillow, pillow cover, bed sheet and a blanket if you haven’t brought your own. 

Rooms:
Rooms are small, narrow but adequate for the purpose. They can get damp with heavy moist air when raining (which seems to be all the time , everyday ) and anything kept inside will absorb a heavy load of moisture. So biscuits and match boxes kept outside will be not be usable after a day. Rooms are also not suitable for closterfobics or to meditate inside. I’ve noticed some people smoke inside their rooms regardless of the restrictions in place. So if you are allergic to cigarette smoke, maybe its good to request for a different room. 

Food and drinking water: 
Food is prepared on premises, is vegetarian, basic, tasty and adequate for the purpose. Breakfast is served at 7.30 AM, Lunch at 12 PM and a snack usually consist of bread, jam and margarine is served at 6 PM.

Tea is served at 6 AM after morning meditation, afternoon tea at 3 PM and Coffee is served at 6 PM. After first day I found out that my belly is rumbling around 5.30 AM so I had a Milo (which I bought and took with me) before going to the meditation hall in the morning.

Direct water from the tap is not safe to drink as we were advised.  Centre has provided 2 basic water filters that you can use.  But if you really want to be safe with water and haven’t got your travel vaccinations before you arrive to Srilanka (which is a must), you can bring a hot water flask with you. If you keep them in the kitchen at right times, which are displayed on the notice board, centre staff will fill them up with boiling hot water. This might be the best option for getting safe drinking water. 

Hygiene: 
All facilities in the centre are well maintained. Toilets and shower rooms are clean, spacious and adequate. Kitchen and all the communal areas are clean and kept tidy at all times. However, if you go to the kitchen at night you will find its swarming with hundreds of cockroaches of all sizes and shapes. Maybe spreading Metta has gone bit beyond its practical limits. But if you care to wash your cup, plate and utensils with soap in the morning before use as I did, you will be safe…  I guess.

Electricity:
There’s no electricity at the centre. You must have a torch, batteries, few candles and a lighter. I found not having electricity is really helpful for the practice and I hope that the centre will remain that way for the foreseeable future.

Hot water shower:
Solar heated hot water showers are in all bathrooms. So there’s no excuse for not taking a shower. Clean body and clean cloths aids in practice and definitely will help others who are sitting next to you.

Leeches:
The dreaded leeches. They are anywhere and everywhere. They crawl on the paths in search of victims during night and when it rains. This was my first real experience with these creatures and boy, they taught me a great deal. They are an integral part of living at Nilambe so instead of hating and feeling disgusted, try to live along with them. They are great meditation masters who are there voluntarily to teach you some good lessons on compassion, presence of mind and patience.

To avoid a leach bite, make it a habit to always inspect your feet and slippers. If they are marching on your feet you can grab them and throw them away. No not towards another practitioner. LOL.  I kept few tissues in my pocket for this purpose because I felt yucky to touch them with my bare fingers.

If they have bitten in to you and started feeding, don’t pull them out by force, apply soap, squeeze them out or spray insect repellent on them.  These actions will cause the bite wound to infect. To remove the leach, use your fingernails and slide the mouth away from the bite wound. Once the bleeding stops (yes those tissues come real handy), wash ,  apply some antibiotic cream to the wound and put a plaster/Band-Aid.

To avoid leaches altogether, wear a pair of thick old socks and spray insect repellents on them (Thanks Rebecca for the tip) I’ve used Aeroguard and it worked well. Many locals use a local ointment called Sidhalepa which has a distinctively sharp odor which may hinder other practitioners during sessions. So avoid it if possible. 

Mosquitoes:
Its not easy to practice anything when tiny mosquitoes are singing around your ears. Cover up as much as possible and ideally use a hoodie or a scarf   sprayed with insect repellent to get pass that barrier.

What to bring (Essentials):

  • Soap
  • Washing power or washing soap to wash cloths
  • Tooth brush / Tooth Paste
  • Razors or a fully charged shaver
  • Good torch and batteries
  • Warm cloths 
  • Umbrella 
  • Insect repellent spray
  • Towel
  • Candles
  • Lighter - As I have found out ,all my match boxes were useless after first day because they have absorbed moisture.
  • Tissues
  • Antibiotic cream for leach bites - If you inform that you have a leach bite and its getting in to the infectious state, the friendly and helpful staff will quickly prepare a home remedy made with Turmeric, which has antibacterial qualities to apply on you wound.  Even though it works, the paste has a distinctive and strong staining qualities and it will get in to blankets , cloths  and meditation mattresses.  So “YES” to Antibiotic cream.
  • Few Band-Aid Plasters to cover up leach bite wounds.
What to bring (Good to have)
  • Fully charged Power bank
  • Bed sheets and blankets
  • Few pair of old thick socks
  • Biscuits and drinks to consume and share
  • Hot water flask
  • Rubber Gloves - If you would like to clean the garden and communal toilets, which of cause is a voluntary service, these will come very handy.  It is a great way to contribute, to take a break from the rigorous meditation routine, realistically practice loving kindness meditation by servicing others selflessly and to collect merits.
  • Paracetamol
  • A basic camping chair - After few days of practice, sitting cross legged on a mediation mattress, both my legs, knees, ankle joints and bums started aching and on 5th day I was hardly able to sit down for few minutes in one posture because of the pain which  was unbearable. This made me think a basic camping chair might be really useful in that type of circumstances.
My practice:
I have been practicing (trying to) different mediation techniques since few years now. But it has never developed in to a stage that I feel adequate enough. Practicing meditation in real/normal world is similar to running towards the opposite direction of an escalator. Yes you try hard, and just for a moment you think you have actually progressed a bit ... but at the next moment, the world will catch up and put you back in your starting place.

So, for me, the purpose of visiting this retreat was to find out how far I can go ahead with the practice in an ideal environment and to see how good it is going to feel.

During the first  2 days , it was a constant struggle with run away thoughts and I’m sure I haven’t spent even a  minute concentrated on breath alone. But from the third day onwards, mind started settling in and the practice became easier and more concentrated.  On fifth day the joy and peace I felt was overwhelming and I was wishing the retreat will never end.

Poya day program:
Every full moon day, there is a full day program at the centre. Food and drinks will be provided and is conducted in Sinhala for local practitioners.

Official websites:
English: www.nilambe.net
Sinhala: www.nillambe.org
Dharma Resources: www.nilambe-deshana.net

Many thanks to the administration, Venerable Khema Dhamma and fellow practitioners with who I have spent 5 joy fully peaceful and productive days. May you all attain peace, happiness and liberation in your journey through the samsara.

Finally , here are some photos:


Nilambe, Road from office junction
Nilambe, Entrance
Nilambe, Garden
Nilambe, Communal Area
Nilambe, Dana Hall
Nilambe, Flower Offerings
Nilambe, Second Meditation Hall
Nilambe, Communal Area
Nilambe, Main Meditation Hall
Nilambe, Outside the Library
Nilambe, Path to rooms
Nilambe, Storage Room

Derana TV has done a small program on the centre on 23rd of July 2016. Program is in sinhala but you can have a look if interested. relevent part starts from minute 13.00.


Saturday, February 14, 2015

රාජගිරියේ අරියඥාන ස්වාමින් වහන්සේ- Mixed Feelings

© maharahathunwadimagaosse.org
මහ රහතුන් වැඩි මග ඔස්සේ ලිපි පෙළ ලියු (වා යැයි කියන )  රාජගිරියේ අරියඥාන ස්වාමින් වහන්සේ ගේ ධර්ම දේශනා 20 ක් පමණ ඇතුලත් CD පටයක් කීප දිනකට පෙර මට ලැබුනා. ඉදිරි මාසය තුලදී එය අන්තර්ජාලයට එක කොට ඔබ වෙත ලබා දෙන්නම්.  

එහෙම ෂුවර් නැති විදියට සඳහන් කරේ පසුගිය කාලයේ ඒ ලිපි පෙලට අයිතිවාසිකම් කියාගෙන චීවර ධාරීන් කීප දෙනෙක් ම ධර්ම දේශනා කිරීම් සහ සම්මාදම් එකතු කිරීම් කලබව පැතිර ගිය නිසා. එක චීවරධාරියෙක් අල්ල ගත්ත හැටි ගැන  ඉන්ද්‍රජිත් සුබසිංහ මහත්මයා  ලියු ලිපිය මෙතනින්. 

දිවයින පුවත්පතේ පලවූ මහ රහතුන් වැඩි මග ඔස්සේ ලිපි  පෙළ හරහා  ලොකු රැල්ලක් පසුගිය වසර කීපය තුලදී නිර්මාණයවී ගිය බව පෙනී ගිය දෙයක්. ඒ ලිපිපෙළ එකතු කර පලකල පොත් පෙළත් උණු කැවුම් වගේ විකිණිලා ගිය නිසා ප්‍රකාශකයන්ට එය බොහෝ වාරයක් නැවත මුද්‍රණය කිරිමටත් සිදුවුනා. මම හිතන්නේ ඒ රැල්ලේ කුටප්‍රාප්ති ය සිදු උනේ   මහින්ද රාජපක්ෂ  මැතිඳුන් රාජගිරියේ අරියඥාන ස්වාමින් වහන්සේ අරලියගහ මැදුරේ පොහෝදින ධර්ම දෙශනාවට වැඩමවීමත් සමගින්. 

උන්වහන්සේගේ ධර්ම දේශනා අඩංගු වෙබ් අඩවි ගණනාවකුත් මේ වෙනකොට බිහි වී තිබෙනවා. ඉතා විශාල අනුගාමිකයන් පිරිසකුත් උන්වහන්සේ ගේ ධර්ම දේශනා , පුවත් පත් ලිපි සහ ප්‍රකාශිත පොත් හරහා බිහිවී තිබෙනවා.   හිතවතුන් සමග ධර්ම සාකච්චා කිරීමේදී උන්වහන්සේ ගැන මගෙනුත් විමසනවා. මාත් උන්වහන්සේ ගේ ධර්ම දේශනා ප්‍රිය කරනවාද අහනවා.  ඒ ගැන සාකච්චා  කර පැහැදුනවුන්ගේ සිත් බිඳ අකුසල් රැස්කර ගැනීමේ අකමැත්ත නිසා  නිහඬව සිටීමට සිදුවී තිබෙනවා. ඇත්තෙන්ම මම උන්වහන්සේගේ දේශනා සම්බන්ධයෙන් තියෙන්නේ මිශ්‍ර අදහස් . එයට හේතුව හොඳ ධර්ම කරුණු වගේම  , ධර්ම විකුර්ති කිරීම් කීප සංක්‍යාවකුත්  මම ඒවා තුලින් දුටුව නිසා.  මම රැල්ලට යන කෙනෙක් නෙමෙයි. කෙනෙක් කියන ඕනෑම දෙයක් , උන්වහන්සේලාගේ  ජනප්‍රියත්වය නොසලකා ධර්ම , විනය සමග සසඳා බලා ඒ සම්බන්ධයෙන් නිගමනයකට ඒම තමයි මගේ ක්‍රමය.         

මා ඇසු එක් ධර්ම දේශනාවකදී උන්වහන්සේ පුන පුනා ප්‍රකාශ කිරීමක යෙදුනා සත්වයෙක් ස්ත්‍රී වී උපදින්නේ ඒ තැනැත්තා කල අකුසල කර්මයක් නිසා කියා. එයින් ගම්‍ය වෙන්නේ ස්ත්‍රීන් සියල්ලන් පාපකාරින් බවද ? එසේ නම් මහමායා දේවිය ,  යශෝධරා දේවිය යන අයත් අකුසල කර්ම කොටම එම පාපී උත්පත්තිය ලැබිය යුතුව ඇත. පැහැදිලිව සඳහන් කරනවා නම් ඔවුන් සංසාරයේ අනාචාරයේ හැසිරීමේ පාපය නිසා ස්ත්‍රී ආත්ම ලබා ඇත. 

මා දන්නා තරමින් මහමායා දේවිය කල්ප ලක්ෂයක් එම පදවිය උදෙසා පෙරුම් පිරු අයෙකි. යශෝධරා දේවියගේ පෙරුම් දම් පිරිම සාරා අසන්ක්‍ය  කල්ප ලක්ෂයක් දක්වා දිව යයි.  ඔවුනුත්  මේ දීර්ඝ කාලය තුලදී අනාචාරයේ හැසිරෙමින් දිගටම ස්ත්‍රී ආත්ම ලබමින් පැමිණ බව හඟවමින් කතා කිරීමද  නොදන්නා කමින් කරන බලවත් අකුසලයක් බව පැවසිය යුතුමය.  

සත්වයෙක් ස්ත්‍රී  බවට පත්වන්නේ අකුසල කර්ම බලයෙන් පමණක් බව පැවසීම මුසාවකි.  අකුසල කර්ම බලයෙන් වනවා නම් එයට අනාචාරයේ හැසිරීම හේතු පාදක වෙයි. නමුත් ප්‍රර්ථනා බලයෙන්ද සත්වයන්   ස්ත්‍රී වී  ඉපදීම සිදු වේ. මහමායා දේවිය ,  යශෝධරා දේවිය වැනි කාන්තාවන් සංසාරයේ දිගටම ස්ත්‍රී වී ඉපදුනේ ඔවුන්ගේ ප්‍රර්ථනා බලයෙනි.   එමෙන්ම ආචින්න කර්ම බලයෙන්ද ස්ත්‍රී වී ඉපදීම සිදුවිය හැක. තවත් හේතු තිබිය හැක ඔබ දන්නවා නම් පහත සඳහන් කරන්න.

Saturday, June 1, 2013

Let go to get more


ටිරාජ් , ඇයි ඔය අඟල් 17 මොනිටර් දෙකක් ගහගෙන ඉන්නේ.මම ලොකු අඟල් 24 මොනිටර් දෙකක් ඔර්ඩර් කරන්නද ඔයාට ?

බොසී ගේ මුහුණ බැලූ මම හිස දෙපසට වැනුවෙමි ... ඒ එපා කීම බව ඇය දැන් දනී.

එහෙනම් ඔය පරණ ලැප්ටොප් එක වෙනුවට අලුත්. එකක් අරං දෙන්නද ?
මා පාවිච්චි කරන්නේ පරණ ඩෙල් 6400 කාණ්ඩයේ එකකි. අලුත් මාදිලිය ඩෙල්  6230 යි.SSD එකක් සමග ගත හැකි එය එය දැනට ඇති හොඳම හොඳ වර්ගයේ එකකි.

මම නැවතත් හිස දෙපසට වනා මඳ හසක් පෑවෙමි.
ඉට්ස් ඔකේ. මේ පාවිච්චි කරන එක දැනට හොඳයි. මේක කැඩුනොත් එකක් ගමු.

ඔයාට මැක් එකක් තියෙනවද ?
ඔව් . මම මේ කන්ඩෙම් කරලා දාල විසිකරලා තිබ්බ මැක් ප්‍රෝ එක පාවිච්චි කරනවා.
අපෝ ඕක විසි කරලා දාන්න. එහෙනම් මම ඔයාට අලුත් මැක් ප්‍රෝ ලැප්ටොප් එකක් ඔර්ඩර් කරන්නද ?

එපා බොසී. මේක තාම හොඳට වැඩ ... මේ බලන්න ...
ලිඩය හැර ඇයට පෙන්වූයෙමි.
ඒක හින්ද දැනට මේක හොඳයි.

මේ මාස කීපයකට පෙර සිදුවුවකි. මෙවැනි දේ මාසයකට වරක් පමණ සිදු වේ. ගිය සතියේ ඇය නැවත පැමිණ මා අසලින් හිඳ ගත්තාය.

මොකද්ද ඔයා පාවිච්චි කරන ෆෝන් එක. මා මගේ පෞද්ගලික අයි ෆොන් 4S එක ඇයට පෑවෙමි.
ආ ඕක ඔයාගේ ප්‍රයිවෙට් එකනේ. ඉන්න මම ඔයාට අලුත් අයි ෆෝන් 5 එකක් අරන් දෙන්නම්. වැඩ කරන කොට ඊ-මේල් එහෙම බලන්න ඕන වෙනවා නේ ..
මොකටද කැමති ? අයි ෆෝන් 5 ටද සැම්සුන්ග් අලුත් එකටද ?

ඩෝන්ට් වොරි. මම සැම්සුන්ග් වලට නම් වැඩිය කැමැත්තක් නැහැ. මට වැඩට පාවිච්චි කරන්න දැනට දීල තියෙන නොකිය එක හොඳයි. (මෙය තියෙන ලාබම වර්ගයේ නොකියා ෆෝනයකි. කැඩී ඇති පිටුපස කවරය එහි නිසි තැන රඳවා ඇත්තේ සෙලෝ ටේප් වලිනි ) .

කිහිප අවස්තාවක විවිධ දේ දීමට හැදුවත් මගේ ප්‍රතිචාරය බලාපොරොත්තු වූ පරිදි නොවූ හෙයින් කෙමෙන් ඇය විස්මයට සහ යම් පමණකට අසහනයකට පත්වුවා විය හැකිය. මම කොහොමද ඔයාව බලාගන්නේ , දෙන්න හදන හැම එකම එපා කියනවනේ යි ආඩපාලි යක් විසුලුවෙන් මෙන් කියමින් ඇය නික්ම කියාය.

මා මහා මෝඩයෙකු ලෙස මෙය කියවන්නෙකුට ද හැඟී යා හැකිය.

අලුත්ම අලුත් ලැප්ටොප් , ෆෝන් , ස්ක්‍රීන් ලඟට පැමිණ නිකන් ම ඉල්ලන්නෙත් නැතිව බලෙන් මෙන් දීමට යනකොටත් එපා කියන මෝඩයෙක් මෙලොව නම් සිටීමට නොහැක.

වැඩ කරන තැන අනිකුන් නම් ඇයගෙන් මෙවැනි දේ ඉල්ලා නාහෙන් අඬති. ලොකු මොනිටර්ලබාගැනීමට විවිධ , නානාප්‍රකාර හේතු හද හදා ඉදිරිපත් කරති. අලුත් අයි ෆෝනයක් , ලැප්ටොප් එකක් දුන් විට සතුටින් ඉපිලෙති. ඒත් මම ?
බලෙන් දෙන්න හදත්දිත් එපා කියයි.

පොඩි කතාවක් තියෙනවා

පෙර ( මාගම විය යුතුයි. හරියට තැන මතක නැත ) තෙරුන් වහන්සේ නමක් ස්වකිය ගමේ වස් විසීය. මේ තෙරුන් වහන්සේ පැවිදි වීමට පෙර කැවුම් වැළඳීමට මහත් අභි රුචියක් දැක්වූවෙකි. එගම වසන උන්වහන්සේගේ මව , ස්වකිය පුත්‍රයා වස් විසු බව දැන පසුදින පිණ්ඩපාතය සඳහා විශාල කැවුම් පැසක් පිළියෙළ කලාය . පසුදින පිණ්ඩපාතයට තම පුත්‍රයා වඩිනා විට පිළියෙළ කල කැවුම් සියල්ල රැගෙන ඔහු ඉදිරියට ගිය ඇය මෙසේ සිතුවාය.

දැන් මෙහි පිඬු පිණිස වඩින්නේ මාගේ පුත්‍රයා නොව තෙරුන් වහන්සේ නමකි. උන්වහන්සේ පිළි ගැනීමේ තරම දනිත් නම් මේ වස්කාලය පුරාවටම උන්වහන්සේට මම දිනපතා කැවුම් සාදා පුජා කරමි. නොදනිත් නම් මේ කැවුම් පුජාව මෙතෙකින් කෙළවර වන්නේය.

පිඬු පිණිස වැඩ පාත්‍රය විවුර්ත කල කල්හි මව තම පැස හැර එහි කැවුම් දැමීමට පටන් ගත්තාය. දායකයා දෙන තරමක් නොගෙන , තම පමණට , යැපීමට තරම් ආහාර ලැබුණු කල්හි පාත්‍රය වසා දායකයා වැළැක්වීම සාමාන්‍ය සිරිතයි. එමගින් දායකයාගේ යැපීම පිණිසද යම් ආහාර ප්‍රමාණයක් ඉතිරි වේ. කැවුමට ලොබ බැදි තෙරුන් කැවුම් සියල්ලම එපා නොකියා පිළිගෙන විහාරයට වැඩියේය. තම පුත්‍රයා ගැනීමෙහි තරම , සීමාව නොදත් බව වටහා ගත් මවගේ කැවුම් පිසීම එතකින් කෙළවර විය. තම තෘෂ්ණාව නිසා දිනපතා ලැබීමට තිබු ප්‍රනීත ආහාරය ද භික්ෂුවට අහිමිව ගියේය.

මෙයින් ගැනීමට ඇති ආදර්ශය නම් , දෙන දෙන තරමක් පිලි ගන්නා , කොතෙක් දුන්නත් ඇතියි නොකියන්නා වූ තෘෂ්ණා භරිත තැනැත්තා ස්වකිය දෙමාපියන්ට වුවද අප්‍රිය වන බවයි.

මෙයට සමාන දෙයක් මටද සිදුවී ඇත. වැඩකරන ස්ථානයට මා සාමාන්‍යයෙන් චොකලට් ටොෆි හෝ අන්කිසි රස කෑමක් ගෙන යන්නෙමි. සියලු සත්වයෝ රසයට කැමැත්තෝය. රසවත් දෙය දෙන්නා රසවත් දෙයක් ම ලබයි යනු බුද්ධ වචන වන්නේය. සාමාන්‍යයෙන් එක පැකට් එකක ටොපි 20ක් පමණ ඇති නිසා එය සාමාන්‍යයෙන් නම් දින කීපයකට සෑහේ. පැකට් එක කඩා බඳුනක තබා මේසය මත තැබූ විට මා පමණක් නොව ඔපිස් කාමරයට යන එන කවුරුත් එයින් එකක් රැගෙන කකා යති.

එකල මා සමග වැඩ කල මනුෂයෙක් විය. ටොපි බඳුන මේසය මත තැබූ විට එහි එන ඔහු එකක් ඉවර වෙන විට එකක් වශයෙන් ගෙන පැය කීපයකින් බඳුන හිස් කරයි. බොහෝ විට පැකට් එකම කන්නේ ඔහු පමණකි. සැම දිනම ටොපි කන ඔහු කිසි දිනයක තමන් කිසිවක් රැගෙන විත් අන් අය සමග බෙදාගෙන කන්නෙක් නම් නොවීය. දින කීපයක් මෙය සිදු වූ පසු මා එක දිනක් පරීක්ෂණයක් කිරීමට සිතා ගත්තෙමි. ටොපි බෑග් 4ක් (ටොපි 80 පමණ ) ගත් මා එදින බඳුන අවසන් වෙන වාරයක් පාසා එය පිරවුයේ ඔහුගේ ගැනීමේ තරම පිරික්සා බැලීමටය. දිනය හමාර වන විට ඔහු බෑග් 4ම කා හමාරය. ගැනීමෙහි තරම් නොදත් ඔහු නිසා මාගේ ඔපිසියට චොකලට් රැගෙන යාම එතෙකින් සමාප්ත විය.

ගැනීමෙහි තරම නොදත් කපුටෙකු මෙන් ගසා කන්නාවූ තැනැත්තේ සියල්ලන්ටම අප්‍රිය වන්නේය.

මෙහි විරුද්ධ පැත්තක් ද ඇත. එය එක්තරා ධර්ම ස්වභාවයකි. ගුප්ත මනුෂ්‍ය ස්වභාවයකි. එනම්කිසිවක් නොපිළිගන්නා වූ , කිසිවක් නොඉල්ලන , කිසිවකට තෘෂ්ණාවක් නැති අයෙකු හට මනුෂ්‍යයන් යමක් දීමට ඇති කැමැත්තයි. අනේ මේක ගන්න. මට අනුකම්පා කරලා මගෙන් මේක අරගන්න කියමින් වදෙන් පොරෙන් , බලෙන් මෙන් කිසිවක් නොඉල්ලන තැනැත්තා වෙත යමක් දීමට මනුෂ්‍යයෝ පොරකති.

මා සමාජය සහ මනුෂ්‍ය ස්වභාවය අධ්‍යයනය කොට වටහා ගෙන ඇති යමක් ඇත්තේය. කෙටියෙන් පවසතොත් එය මෙසේ වේ. Let go, to get more.

මෙහි තේරුම කුමක්ද ? අතහරින්න. එවිට වැඩියෙන් ලැබේවි. එනම් තමන්ට අවශ්‍යම යමක් වේද ? එය අත හරින්න. එවිට එය දසගුන , සිය ගුණ වී තමන් ළඟටම නිරායාසයෙන් ම පැමිණේවි.

මිනිසුන් නොකරන්නේත් මෙයමය. මක්නිසාද යත් එය සාමාන්‍ය තර්ක බුද්ධියට පටහැනිව යන බැවිනි. සාමාන්‍ය මනුෂ්‍ය ස්වභාවය වන්නේ "අඬන්න ඕන කිරි එරෙන්න" යන්නයි. එනම් හැකි කුමන ක්‍රමයකින් හෝ ලබාගැනීමේ ක්‍රම වේදයයි. රළු , ඔල මොළ යම් පමණකට සැහැසි ක්‍රමයක් වන මෙය ඉක්මන්ය. නමුත් ඒ ලැබෙන දෙයත් සමග තමන්ගෙන් නික්ම යන්නේ ආත්ම ගරුත්වයයි. අනිකෙකු තමන් වෙත දක්වන ගෞරවයයි.

මෙයට ප්‍රතිවිරුද්ධ වූ සියල්ල ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් සියල්ල ලැබීම ඉතා සියුම් , කර්මයට අනුකුල වූ ධර්මතාවයකි. එය ඉක්මන් ක්‍රමයක් නොවේ. නමුත් එවිට මිනිසුන් ඔබ වෙත ඔබට අවශ්‍ය කරන සියල්ල ලබාදෙන්නේ ඉතාමත් කැමැත්තෙනි. ගෞරවයෙනි. බොහෝ වාර වල එහි ප්‍රත්‍යක්ෂ තාවය අත් දැක ඇත්තෙමි. වැඳලා ලඟට ගෞරවයෙන් ගෙනත් දෙන දේ බලෙන් අරගෙන චා වෙන්නේ මොකටද ?

මෙය භෞතික දෙයට සිමා වුවක් නොවේ. යමෙකුගෙන් ආදරය අවැසි නම් පෙරලා ඉල්ලීමක් නොමැතිව ආදරය ලබා දෙන්න. ගෞරවය අවැසි නම් එය නොඉල්ලන්න. අභිමානය ඉවත දමන්න. සියල්ලන්ට පාබිස්නක් වන්න. නිහතමානයේ කෙලවරට යන්න. ගෞරවය ඕනෑවටත් වඩා ලැබේවි. ප්‍රසිද්ධිය අවශ්‍ය නම් ප්‍රසිද්දිය ඉවත දමන්න. අප්‍රසිද්ධියේ ජනයාට හිත සුව පිණිස යෙදෙන්න. වෙලාව පැමිණි විට ප්‍රසිද්ධිය නොවරදවාම ලැබේවි.

තව මේ හා සම්බන්ධ සැඟවුණු කරුණු බොහෝ ඇත. කල්පනා කොට බලා අවබෝධ කර ගන්න.

Tuesday, May 28, 2013

සියදිවි නසා ගැනීම


කලින් ලිපිය ප්‍රාණ ඝාතය සහ අභය දානය ගැන නේ . මේ ලිපිය සියදිවි නසා ගැනීම ගැනයි. මේ දවස්වල ටිකක් ප්‍රසිද්ධ මාතෘකාවක් හින්ද මගේ අදහස ලියන්න හිතුනා. බෞධාගම ගැනත් ජීවිතය ගැනත් වැඩි අවබෝධයක් නොමැති ඇතැමුන් මේ දවස්වල නගන තර්ක කීපයක් පහත දැක්වෙනවා.


- සියදිවි නසා ගැනීම මහා පාපයකි.
- සියදිවි නසා ගැනීම බෞධයෙකු වශයෙන් නොකළ යුත්තකි.
- පර පන නැසීමට වඩා බලවත් පාපයක් සියදිවි නසා ගැනීමෙන් සිදුවේ.
- වෙනකෙකු බේරාගැනීමේ අදහසින් තම පන දෙන්නා මෝඩයෙකි.
- ප්‍රාණඝාතය වැළැක්වීමට තම ප්‍රාණය ඝාතනය කිරීම ත් තවත් ප්‍රාණ ඝාතයකි. තර්කයට නොගැලපෙන්නකි. විහිළුවකි.

ලෝකය යනු කුමක්ද ? භවයයි. ලෝක පාලන ධර්මය වන කර්මය සකස් වී ඇත්තේ කෙසේද ? චේතනාව මතය. චේතනාව යනු කුමක් ද ? සිතා බලා යමක් කිරීමයි. කර්මය කි වදරුම්ද ? කවරෙකුට හෝ හානියක් , වේදනාවක් හෝ අපහසුවක් ඇති කරන චේතනාව සහ ක්‍රියාව අකුසල කර්මයයි. කවරෙකුට හෝ සතුටක් , පහසුවක් , ලාභයක් ඇති කරන චේතනාව සහ ක්‍රියාව කුසල කර්මයයි.

මේ බේසික් වේ. නාස්තික දෘෂ්ටි ගත් , මෙලොව පරලොව , භවය , පුනර්භවය , කුසලය අකුසලය විශ්වාස නොකරන්නා වූ නමුත් මනුෂ්‍ය ධර්මයේ පිහිටි පුද්ගලයන්ටත් මෙය අදාළ වේ. එවිට එය මෙසේ වෙනස් කර ගන්න.

කවරෙකුට හෝ හානියක් , වේදනාවක් හෝ අපහසුවක් ඇති කරන චේතනාව සහ ක්‍රියාව වැරදි ක්‍රියාවකි . මනුෂයෙකු වශයෙන් නොකළ යුත්තකි. කවරෙකුට හෝ සතුටක් , පහසුවක් , ලාභයක් ඇති කරන චේතනාව සහ ක්‍රියාව උතුම් ක්‍රියාවකි. මනුෂයෙකු වශයෙන් කළ යුත්තකි.

Q: ඇත්තටම සියදිවි නසා ගැනීම මහා පාපයක් ද ? ඇත්තටම බෞධයෙකුට යම්කිසි සාධාරණ කාරණයකට සියදිවි නසා ගැනීම පාපයක් ලෙස ගණන් ගනෙනවාද ?

ඇත්තෙන්ම නැහැ. ඇතැම් අවස්ථා වල බුදු රජාණන් වහන්සේ අනුදැන වදාරා තිබෙනවා සියදිවි නසා ගැනීමට සුදුසු වන අවස්ථා. ඒවායින් කීපයක් ගෙන බලමු.

මහලුවී ස්වකිය කටයුතු කරගැනීමට නොහැකි වී එකතැන් වූ අවස්තාවක් ආ විට , මල මුත්‍ර ගොඩේ වැතිර ගෙන උපස්ථාන කරන පුද්ගලයන්ට තමන් සැබවින්ම වදයක් කරදරයක් වූ විට , හොඳ සිහි කල්පනාව පවතී නම් , ආහාර වර්ජනය කොට සියදිවි නසා ගැනීමට අනුදැන වදාරා තිබෙනවා.

මාර්ග ඵලයකට පැමිණ මිස මේ අසුන් ගත ආසනයෙන් නැවත නොනැගිටිමි කියා ධර්මයට ජීවිතය පුජා කොට පධන් විර්යය වැඩිම උන්වහන්සේ පසසා තිබෙනවා මිස ඝර්භා කර නැහැ. එවන් අවස්තාවක ඇතැම් කෙනෙක් තම අධිෂ්ටානයේ දැඩිකම නිසා සහ පින් මද කම නිසා මාර්ඝ ඵලයකට නොපැමිණ වියලී මිය යනවා. නමුත් ඔවුන් එමගින් සුගතියක උපත ලබනවා කියා ඇතිවා මිස සියදිවි හානි කරගැනීමේ පාපයෙන් අපායේ යනවා කියා වදාරා නැහැ. මක්නිසාද එහි අරමුණ හෙවත් චේතනාව වන්නේ වෙන දෙයක් නිසා.

Q: එතකොට අරමුණද ඔක්කොටම වඩා වැදගත් ?

නැත්නම්. බුද්ධාගමේ පමණක් නොවෙයි සාමාන්‍ය මනුෂ්‍ය නිතිය අනුව ගත්තත් චේතනාවකින් තොරව (Mens rea) හානි කිරීමේ අදහසකින් තොරව වෙන දෙයක් මහා අපරාධ ලෙස අපරාධ නීතියේදී ගණන් ගන්නේ නැහැ.

උපසම්පදා භික්ෂුන් වහන්සේ නමකට පිලිනොගන්වාගෙන යමක් වැළඳීම කැප නැත. එසේ වළඳුවහොත් ඇවත් වේ . දිවි දෙවැනි කොට ස්වල්ප වූ වරදෙහිත් දොස් දකිමින් ප්‍රතිපත්තීන් රකිනා ස්වාමින් වහන්සේ නමක් හට ආහාර ළඟ තිබුනේවි වුවද පිළිගැන්වීමට කිසිවෙකු නොමැති නම් සිදු වන්නේ කුසගින්නේ මියයාමටයි. මෙයත් එක ආකාරයක සිය දිවි නසා ගැනීමකි. නමුත් එසේ දිවි දෙවැනි කොට තම ප්‍රතිපත්තීන් සහ ශිලය රක්ෂා කිරීම නිසා තම දිවි තොර වීම පාපයක් නොව උතුම් කුසලයක් බව වදාරා ඇත්තේය.

Q: අපෝ ඕව මේ ආදී කාලේ ඒවනේ. දැන් කාලෙන් උදා හරණයක් දෙන්න.

හා ඔන්න ඉන්නවා පාතාල නායකයෙක්. උන්නැහේ ගෝලයෙක් ලඟට අඬගහල කියනවා අරුව මරපන් නැත්නම් මං උඹව මරනවා කියල. මේ ගෝලය ප්‍රතිපත්ති ගරුක තෙරුවන් සරණ ගිය ශ්‍රාවකයෙක්. ඔහු තමන් වෙත බාරදුන්න කොන්තරාත්තුව ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. තමන් මැරුණත් වෙන කෙනෙක් ගේ ජීවිතය තොර කරන්න ඔහු කැමති නැහැ. එසේ කිරීමෙන් ඔහු මරණය තෝරා ගන්නවා. මෙයත් සිය දිවි නසා ගැනීමක්. නමුත් එය පවක්ද පිනක්ද ? හීන , පහත් ක්‍රියාවක්ද ? උතුම්, සත්පුරුෂ ක්‍රියාවක්ද ?

ආ .. එක නම් හොඳ වැඩක් නේ ..

එතකොට දැන් තේරුනාද සියදිවි නසා ගැනීම සෑම විටම පවුකාර නරක ක්‍රියාවක් වෙනෙන් නැති බව ? චේතනාවට අනුව එහි කුසලාකුසල බව තීරණය වෙන බව තේරුනාද ?

Q: එතකොට කොහෙන්ද මේ සියදිවි නසා ගැනීම කියන්නේ මහා පවුකාර වැඩක් කියන මතය මේ මිනිස්සුන්ගේ ඔලු වලට වැටුනේ ?

දේව නිර්මාණ වාදී ක්‍රිස්තියානි , ඉස්ලාම් වැනි ආගම් වලට අනුව මිනිහට ජිවිතේ දුන්නේ දෙයියෝ. මෙලොවක් , පරලොවක් නැහැ. කර්මයක් විපාකයක් නැහැ. භවයෙන් භාවයට යන ජිවිතයක් නැහැ. දෙයියෝ දුන්න ජිවිතේ සම්පුර්ණයෙන් එන්ජෝයි කරලා මැරෙන්නේ නැතුව ඒක තම මතයට හමාර කිරීම ලොකු වරදක්. දෙවියන්ට එරෙහි වී යාමක්. එක හින්ද එක ලොකු පවක් විදියටයි ඒ ආගම් වලට අනුව නම් ගැනෙන්නේ. එහෙම වෙන්න ඇති මෙහෙම මිත්‍යා මතයක් එන්න හේතුව.

කොහොම උනත් සර්ව ව්‍යාපී , සියල්ල දන්නා , සියල්ල තීරණය කරනා , සියල්ල මැවූ දෙවියන් වහන්සේ කියල තමයි කියන්නේ. සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්ත. එහෙනම් මිනිහ සියදිවි නසා ගන්නෙත් දෙවියන්ගේ කැමැත්තට අනුව නේද ? එහෙනම් දෙවියන්ගේ කැමැත්තට දෙවියෝ කරපු දෙකට ඒ මිනිහ මොනවා කරන්නද ?

සර්වඥ නොවූ ශාස්තෘන් දේශනා කරන ලද මිත්‍යා ශාසන වල සවභාවය මෙසේ වන්නේය. තමන් දේශනා කල දෙය තමන්ටම පාරාවළල්ලක් වී පැමිණ දිරුණු අටුවක් කඩා වැටෙන්නා සේ ඔවුන්ගේ ඉගැන්වීම් ද තර්කයට යටවී නිෂ්ප්‍රභා වී යයි.

කොටින්ම කියනවා නම් මහා බෝධිසත්ව වරයෙකුට පාරමිතා මුදුන් පමුණුවාගෙන බුධත්වය ලබාගන්නත් බැහැ සියදිවි නසා ගැනීම ඔය කියන ආකාරයේ ඝෝර පාපයක් වෙනවා නම්. බුද්ධත්වය ලැබීමට නම් මහා බෝධිසත්ව වරයෙකුට ඇස් , ඉස් , ලේ , මස් පමණක් නොව ජිවිතයද පරමත්ත පාරමිතා පිරිම් වශයෙන් දන් දිය යුතු වෙනවා. මේ සියල්ල අනෙකුගේ බල කිරීමක් නොමැතිව තමන්ම සව කැමැත්තෙන් අන් සත්වයන් සුවපත් කිරීමේ පරමාර්ථයෙන් කල විට ලැබෙන්නේ කුසල් ද අකුසල් කියා සිතා බැලිය යුතුයි.

ස්වකිය ජීවිතය යනු සත්වයෙකුට ඇති ප්‍රියතම දෙය බව සඳහන්. මෙය අන් සත්වයෙකුගෙන් උදුරා ගැනීම හෙවත් සත්ව ඝාතනය නම් අති මහත් පාපයක්. වරදක්.

Q: ආ , එතකොට තමන්ට ප්‍රියතම දේ වන තමන්ගේ ජීවිතය තමන් උදුරා ගැනීම , විනාශ කර ගැනීම පාපයක් වෙන්නේ නැද්ද ?

ජිවිතයේ ඇතැම් අවස්ථා වල ඔබ තමන්ට ඉතාමත් ප්‍රිය දේවල් අනිත් කෙනෙකුට දී සතුටු වෙනවා. කුඩා දරුවෙකුට තමන් කන කේක් කැබැල්ල ඉතාමත් ප්‍රියයි. නමුත් ඇතැම් විට ඒ දරුවා එය තම යහළුවාට පරිත්‍යාග කොට ඇය එය භුක්ති විඳිනු බලා සතුටු වෙනවා. මෙය ලෝභයෙන් තොරවූ පරිත්‍යාග චිත්තය. තමන් සතු තමන්ට ඉතා ප්‍රිය දෙයක් අනිකෙකුට දීම සහ එයින් සතුටු වීම.

තමන් සතු දෙයක් පිලිබඳ තීරණය ගැනීම තමන් ට අයිති දෙයක්. කේක් කැබැල්ලක් , මිල මුදල් , ඇඳුමක් වගේම තමයි තමන් සතු තමන්ගේ ජීවිතයත්. තමන් සතු එය අනිකෙකු ගේ යහපත වෙනුවෙන් පරිත්‍යාග කිරීම වරදක් වන්නේ කෙසේද ?

තමන් ගේ දේ කොහොමද තමන් උදුරා ගන්නේ ? එය තමන්ගේ නොවේද ?. මෙය තමන්ගේ පර්ස් එකේ තියෙන තමන්ගේ මුදල් තමන් ගැනීම , උදුරා ගැනීමක් , වරදක් විදියට දකිනවා වගේ නොවේද ?.

කෙසේ වුවත් බෞධයෙක් වශයෙන් නොව ප්‍රයෝගික භාවිතාව සලකන කෙනෙකු වශයෙන් බෝවත්තේ ඉන්ද්‍රරතන හිමියන්ගේ සියදිවි නසා ගැනීම මා නම් පොඩ්ඩක් වත් අනුමත කරන්නේ නැහැ. මැරුණු මිනිසෙකුට සමාජීය සහ ශාසනික වශයෙන් කල හැකි මෙහෙවර අවමයි. ජිවත්ව සිට තම අරමුණ වෙනුවෙන් දිවි නොතකා කටයුතු කරා නම් එයයි උතුම්. එයයි ප්‍රායෝගික. එයයි මේ වෙලාවේ වැදගත් වන්නේ.

Saturday, May 25, 2013

තර්කානුකුලව පින් නොකිරීම

කුඩා කල , දැනට වඩා තද බල ලෙස ප්‍රඥා හීනව , එහෙයින් තර්කානුකුලව කරුණු වටහා ගත නොහැකිව සිටි කාලයේ , මා බලවත් ලෙස විශ්වාස කල කරුණු කීපයක් විය. බැලු බැල්මට බුද්ධිමත් , තර්කානුකුල ලෙස , බිඳ ලිය නොහැකි සේ පෙනෙන එම අදහස් වලින් කීපයකි මේ.

1.තම්බි මුදලාලිට නොසෑහෙන ගානක් දීල හරක් අභය දානය පිණිස නිදහස් කරන එක මහා මෝඩ වැඩක්. ඒ මිනිහ ඒ දෙන ගානෙන් තව හරක් දෙන්නෙක් මිලට අරන් බෙලි කපනවා. ඒක හින්ද හොඳම වැඩේ ඔය මෝඩ වැඩ වලට මුදල් නාස්ති නොකරන එක.

2. පන්සිල් අරන් වැඩක් නැහැ. කැඩෙනවා නේ. ඒක හින්ද මොකට බොරු පොරොන්න්දු දෙන්න පන්සිල් ගන්නවද. නොගෙන ඉන්න එක වැඩිය හොඳයි.

3. හම්බ කිරීම කියන්නේ ලැබෙන දේ අරපරිස්සම් කිරීම. ( © ගාමිණි ඈපා, හිටපු විගණකාධිපති ) නිකන් මොකටද එක එකාට , පන්සල් වලට තමන් හම්බ කරන දේ දෙන්නේ. තමන්ගේ ධනය නාස්ති වෙනවා විතරයි.
තව මගේ මෝඩ අදහස් ගොඩක් තිබ්බ. දැනට මේ ටික අරන් විමසලා බලමු ඒ එක එකේ තියෙන මුලාව සහ මෝඩ කම.

1. අභය දානය.
සත්වයකුට අභය දී මරණයෙන් ගැලවීමට හැකි නම් එය මහා කුසලයකි. සියලු සත්වයෝ තමන්ගේ ජිවිතයට අන් සියල්ලටම වඩා ප්‍රිය කරති. සිංහාසනයේ අසුන් ගෙන සිටින රජුත් , බිම සෙවල අතුරමින් යන ගොලුබෙල්ලාත් , සාපිපාසා දෙකෙන් ගිනි ගෙන දැවෙමින් ඒ මේ අත දුවන ප්‍රේතයාත් , ලොහොකුඹු නිරයේ බුබුළු දමමින් දැවෙන නිරි සතාත් අන් සියල්ලටම වඩා තම ජිවිතයට ප්‍රිය කරති. ක්‍ෂණික උමතුව හෝ මෝඩ කම නිසා ජීවිතය එපා වී වහ බිවු තැනැත්තාත් පසුව ඉස්පිරිතාලයේ ඇඳේ හාන්සි වී යදින්නේ තම ජීවිතය බේරා දෙන ලෙසටයි.

මෙසේ සියල්ලන්ටම අත්‍යන්ත ලෙස ප්‍රිය වූ දෙයක් ලබා දිය හැකිනම් එය මහත් වූ කුසලයකි.

අභය දානය ලබන තැනැත්තාගේ ගුණ මහත්වය අනුව කරන තැනැත්තාට ලැබෙන කුසලය බලවත් වේ. හරකෙකු නිදහස් කරනවාට වඩා අපරාධ කාරී මිනිසෙකු හට අභය දිය හැකි නම් එය ශත සහශ්‍ර ගුණයකින් බලවත් කර්මයක් වේ. එයටත් වඩා බලවත් වන්නේ නිර්දෝෂී , යහපත් , නිවරදේ වරදට හසුවූ තැනැත්තෙකු බේරා ගත හැකිනම් ය.

එනමුත් , අරාබියේ සිදු වුවත් , දැනට ශිෂ්ටාචාර ලෝකයෙහි මුදල් හෝ අන්කිසි වරප්‍රසාදයක් ලබා දී මිනිසෙකුගේ ජිවිතයක් ගලවා ගත හැකි ක්‍රමයක් නොමැත. එහෙයින් කුසලෙහි ලොබ බැඳී තැනැත්තා හට අවස්තාව ඇත්තේ හරකෙකු වැනි සතෙකු මරණින් බේරා ගෙන අභය දානමය කුසලයෙහි සිත පහදවා ගැනීමයි.

Q: එතකොට මිනිහගේ , හරකාගේ ජීවිතය ලොකුද කුඹියා ගේ ජිවිතයට වඩා ? හරක මරණ එකට කැමති නැහැ , නමුත් මාළු මරණ එකට මුකුත් කියන්නේ නැහැ. මේ හැම සතා ගේම ජිවිත එකයි නේද ?

පරමාර්ථ වශයෙන් බැලු විට සියලු සත්වයන්ට ඇත්තේ එක ම ආකාරයේ විඥානයක් බව පෙනේ. නමුත් එහි වෙනස් කම් දියුණු නොදියුණු කම් ඇත. කාර් යන කුලකය තුල කෑලි හැලෙන ලදරන් සේම B.M.W X6 වාහනද ද ඇත. එලෙසින් සත්වයන්ගේද පාප කර්මයන්ගේ හේතුවෙන් පහත් තත්වයට පත්වූ ගර්භිත විඥානයන් සේම පුණ්‍ය බලයෙන් , උසස් ගුණධර්ම පිරු ආත්ම භාවයන්ගේ ආනුභාවයෙන් උසත් තත්වයට පත්වූ විඥානයන් ද ඇත.

Q: ඉතින් ?

ඉතින් එතකොට, එසේ පහත් විඥානයන් ඇති සත්වයන් තිරිසන් සතුන් ආදී පහත් ආත්ම භාව වලද උසස් විඥානයන් ඇති සත්වයන් මනුෂ්‍ය , දේව ආදී උසස් ආත්ම භාව වලද ඉපදීම සිදුවේ.

මිනිසුන් අතරද වැඩිදියුණු කරන ලද විඥානයන් අති මනුෂ්‍යයන් උසස් කුල වල , සැප ඇති ආත්ම භාව ලබා අන් සතුනට යහපත සලසමින් ජිවත් වෙති. එතරම් වැඩිදියුණු නොකරන ලද විඥානයන් ඇති මිනිසුන් තමන්ට වත් අනුන්ටවත් පලක් නැති හිස් දේවල ගැලෙමින් සිටිති.

සත්වයන් අතරද ඒ මට්ටමට අනුව... උසස් විඥානයන් ඇති සත්වයන් අලියන් , සිංහයන් , හරකුන් වැනි සතුන් වීද පහත් විඥානයන් ඇති සත්වයන් කිරි පණුවන් , කැරපොත්තන් ආදී ගර්භිත සත්වයන් වීද උපති.

Q: ඉතින් ?

ඉතින් මේ කියන්න හැදුවේ සත්වයන් කිසි විටක වත් සමාන වෙන්නේ නැති බවයි. කැරපොත්තා සහ රජතුමා සමාන ද ? ඔබගේ දරුවා සහ ඇයගේ ශරීරයට පැමිණ ඇය ලෙඩ කර ඇතැම් විට ඇය මරා දමන ඩෙංගු වයිරසය සමානද ? නෑ නේද ? ඒවගේ තමයි. හරකා ගේ ජීවිතය සහ මාළුවාගේ ජීවිතය සමාන නොවන්නේ ... ඒ සමාන නොවෙන නිසා ඒ දෙක එකම ආකාරයේ ප්‍රාණ ඝාත වන්නේ නැහැ.

ප්‍රාණ ඝාතයේ අල්ප සාවද්‍ය සහ මහා සාවද්‍ය බවක් තිබේ. ශරීරයෙන් විශාල සතෙකු මැරීමේදී වැඩි වෙහෙසක් සහ කාලයක් ගත වේ. ඒ අතර තුර එම සත්වයා විඳින වේදනාවද සාපේක්ෂව දරුණුය.

Q: එහෙම කොහොමද වෙන්නේ ?හරකට දැනෙන වේදනාවම නේද කුඹියාටත් දැනෙන්නේ ?

ශරීරයෙන් කුඩා සත්වයන්ගේ ස්නායු පධතිය එතරම් සංකීර්ණ නොවේ. එම නිසා එම කුඩා සත්වයන්ට විශාල සත්වයෙකුට සේ දරුණු ලෙස වේදනා නොදැනේ. හුනා අනතුරක් පැමිණි විට තම වලගය කඩා දමා දුවයි. මිනිසෙකු ලෙස ඔබටත් එලෙසින් අතක් කඩා දමා දිව යන්නට සිත් දේද ? එයින් දැනෙන වේදනාවට වඩා මරණය යහපත් ලෙස සිතෙන්නේ නොවේද ?

අනිත් කරුණ වේදනාව දැනෙන කාල පරාසයයි. හරකෙකු මැරෙන විට මිනිත්තු 10ක් වේදනා වින්දා නම් , කුඹියෙකු මැරෙන විට විඳින්නේ තත්පර කීපයක වේදනාවකි. ඉතින් කවුද වැඩිපුර මරණ වේදනා විඳින්නේ ? හරකද ? කුඹීයා ද ?

Q: ඉතින් ...

ඉතින් කියන්න තියෙන්නේ විවිධ සත්වයන් විඳින මරණ වේදනාව එක හා සමාන නොවෙන බවයි.

ඉතින් ශරීරයේ විශාලත්වය අනුව සේම , ගුණ මහත්වය අනුවද ප්‍රාණඝාතය අල්ප හෝ මහා සාවද්‍ය වේ. හැමට උදව් කරමින් ධර්මානුකුලව ජිවත් වන උතුම් මිනිසෙකු ඝාතනය , කුඩු ගසමින් , කුඩු බෙදමින් , සොරකමේ ගැලී සමාජ පිළලයක් ව වෙසෙන කාලකන්නියෙකු ඝාතනයට වඩා මහා සාවද්‍ය වේ.

Q: එහෙම වෙන්නේ කොහොමද ? දෙන්නම මිනිස්සු නේ ?

ඔව් මිනිස්සු තමයි. එක් අයෙක් මනුෂ්‍ය දෙවියෙකි. අනිකා මනුෂ්‍ය තිරිසනෙකි. මනුෂ්‍ය සාධාරණත්වයට , නීතියට අනුවද නඩු කාර තුමා නඩුව විමසා බලා යහපත් මනුෂ්‍යා ඝාතනය කල තැනැත්තාට ඝර්භා කොට හැකි උපරිම දඬුවම් ලබා දෙයි. කුඩ්ඩා මැරූ තැනැත්තාට ඇතැම් විට තදින් අවවාද කොට ලිහිල් දඬුවමක් දෙයි. කර්ම විපාක දීමෙහිද මීට වඩා වැඩි වෙනසක් නැත.

Q: ඒක හරිම අසාධාරණයි නේ.. කෝ එතන කිසිම සාධාරණත්වයක් නැහැ නේ ?

ඔව් ඇත්ත තමයි. සමාජ සාධාරණත්වය යනු පසුගිය සියවස් දෙක තුන අතර කාලයෙහි මිනිසුන් විසින් මවා ගන්නා ලද කොන්සෙප්ටුවක් මිය ඇත්තටම ඇති දෙයක් නොවේ. ස්වභාවික ලෝකය සැම විටම අසාධාරණය. කුරිරුය. සාධාරණත්වය යනු මනුෂ්‍ය මනසින් මවා ගන්නා ලද විකුර්තියකි. ලෝකයෙහි , සංසාරයෙහි ප්‍රකුර්තිය වන්නේ අසාධාරණත්වය , ප්‍රබලයා දුබලයා ගොදුරු කර ගැනීම සහ සැම කල්හිම පවත්නා වේදනාවයි. බුදු කෙනෙකුන් පහල වන්නේ මේ අසාධාරණයෙන් , දුකින් පිරුණු ලෝකයෙන් එතෙරට කීප දෙනෙකුන් ට හෝ යාමට උපකාර වීම පිණිසයි. එම අසාධාරණ බව , යතාර්ථය පෙන්වා දුන්නාට උන්වහන්සේට , උන්වහන්සේගේ ධර්මයට බැනිමෙන් පලක් නැත. කල යුත්තේ නුවනින් අවබෝධ කර ගැනීමයි.

ආයිත් මාතෘකාවට එමු.
ඉදින් , වර්තමාන ලෝකයෙහි සාමාන්‍ය මනුෂයෙකුට අභය දානය කියා කිරීමට ඇත්තේ මරණයට කැපවූ හරකෙකු වැනි සතෙකු මරණින් නිදහස් කිරීමයි.

නමුත් කල හැකි දක්ෂ , නුවණැති තැනැත්තෙකුට තවත් විවිධ ආකාරයෙන් අභය දානමය කුසලය කර ගත හැක. මලපුඩු වලට අසු වූ සත්වයන් ඒවායින් නිදහස් කර සුවපත් කොට හැරීම. හදිසි අනතුරු වලට භාජනය වී මිය යන මිනිසුන් සහ සත්වයන් ප්‍රවාහනය කිරීමට , ප්‍රතිකාර කිරීමට සහය වීම වැනි සැමටම තේරුම් ගත හැකි දේ මෙන්ම කවුරුත් වැඩිය නොසිතන ක්‍රම වලින්ද මෙම කුසලය රැස් කර ගත හැක.

වැසිකිලි පෝච්චියෙහි වැටී ගිලෙන කොඳුරුවෙකු හෝ සලබයෙකු ගොඩින් ගෙන තැබීමෙන් මෙන්ම පාර තිබියදී තණකොළ බිස්සේ සතුන් පාග පාගා මරා දමමින් ඔබ යන ගමන නුවනින් යුතුව සිතා නවතා දැමිය හැකිනම් එයින්ද රැස් වන්නේ අභය දානමය කුසලයයි.

චේතනාවක් නොමැතිව කර්මය සකස් නොවේ. සතුන් මැරීමේ අදහසින් තොරව තණ බිස්සේ අවිද්දාට එයින් රැස්වෙන අකුසලයක් නැත. නමුත් සතුන් කෙරෙහි කරුණාවෙන් යුතුව උනට අභයදානය දෙන චිත්තයෙන් යුතුව එය පෑගීමෙන් වළකින්නේ නම් එයින් අනිවාර්යයෙන් කුසල් රැස් වේ. එලෙස අමුතු ආකාර වලින් කුසල් රැස් කර ගැනීමට අප ප්‍රඥාවත් විය යුතුය. දක්ෂ විය යුතුය.
ඉතින් ... තම්බි මුදලාලිට කීයක් හෝ දී සතෙකු නිදහස් කර හැරීමේදී අපගේ සිතෙහි ජනිත වන්නේ පෙර කි අභය දානමය කුසල චිත්තයයි. තම්බි මුදලාලි එම මිලට සතුන් දෙදෙනෙකු ගෙන බෙලි කැපීම මෙයට අදාළ නොවේ. එය ඔහු රැස් කරන පාප කර්මයයි. එයට අපගේ හවුලක් නැත. ඇතැම් විට ඔහු එම මුදල යොදා හරක් නොගෙන ඔහුගේ නිවස සෑදීමට හෝ ඔහුගේ දරුවෙකුගේ අසනීපයකට එම මුදල යොදවනවා ඇත. එය ඔහු සතු කාර්යයක් මිස අප සිතිය යුතු දෙයක් නොවේ.

ලෝකයේ සත්ව ඝාතනය සැම කල්හිම පවතී දෙයකි. අප විරුද්ද වුවා කියා එය නවතින්නේ නැත. සියලු සත්වයන්ට අභය ලැබෙන යාන්ත්‍රණයක් ලෝකයේ කිසි කලක තිබුනේ නැත. අනාගතයේ කිසි කලක ඇති වන්නේත් නැත. එසේ හෙයින් අප කල යුත්තේ හැකි පමණ සත්වයන් , හැකි ලෙසකින් මරණින් මුදා ලීම මිස අප එම යොදන මුදලින් අනුන් කරන දෙය ගැන පේන බැලීම නොවේ.

අති පණ්ඩිතයාට ඒදණ්ඩේ යා නොහැකිවා මෙන්ම පිනක් කර ගතද නොහැකිය. ඒ පණ්ඩිත කම නිසා රැස් කර ගන්නා කුසලයක් නැති හෙයින් මරණින් මතු ඊයම් බරුවක් දියේ ගිලෙන්නාක් මෙන් හෙතෙමේ නිරයට පැමිණීම නම් නොවරදවා වන්නේය.

Q: එතකොට ඔයා කියන්නේ අභය දානය හොඳයි කියලද . ඒ මුදලම වියදම් කරලා අහිංසක දරුවන්ට පොත් , පෑන් පැන්සල් අරන් දීල ඒ අයට උදවු කරනවට වඩා ?

මම කොහෙද එහෙම කිව්වේ ? කුසල් එහෙම සංසන්දනය කරන්න බැහැ. ඉහත ක්‍රියා දෙකෙන් ලැබෙන්නේ වෙන වෙන ආකාරයේ විපාක. මෙහෙම ගමු.

අධ්‍යාපනයට උදවු කිරීමේ විපාක වශයෙන් ඔබ වෙන ආත්ම භාවයක ඉතා බුද්ධිමත් වී , හෙන මීටරයක් වෙලා උපත ලබා තම අධ්‍යාපන කටයුතු ඉතාමත් සාර්ථක ලෙස නිම කරාවි. අවුරුදු 25 දී පමණ වෙනත් භාවයක කරපු අකුසලයක් පලදිල ඔබ දරුණු රිය අනතුරකට මුහුණ දෙවි. ඒකෙන් මරණය පෙනී පෙනී රෝහලේ ඉන්න විටක ඔබේ පිහිටට එන්නේ පොත් දීපු කර්ම විපාකය නොවෙයි. පෙර භවයක අනිකෙකුගේ ජීවිතය රැක දීමෙන් ඔබ රැස් කරපු කුසලය. එහෙම එකක් නැත්නම් ඉතින් සුපිරි මීටරයක් වන ඔබ අවුරුදු 25 දී වැලිගම් යයි. මොකද්ද හොඳ , මොකද්ද ඔබට වඩා වැදගත් කියල ඔබම තීරණය කරන්න.

මෙයින් පැහැදිලි වෙන දෙයක් තමයි සමතුලිත ලෙස නැත්නම් සිංහලෙන් කියනවා නම් බැලන්ස් කරලා පින් කිරීමේ වැදගත් කම. එකම ආකාරයේ පින් කරන්නේ නැතුව විවිධ ආකාරයේ පින් ප්‍රඥාවෙන් සිතා බලා කිරීමෙන් ඉදිරි ආත්ම භාවයන් වඩා සාර්ථක , සතුටු දායක වේවි.

අනිත් කරුණු දෙක ගැන වෙන වෙලාවක බලමු නේද ?

Sunday, January 27, 2013

පුණ්‍ය ප්‍රාර්ථනා ....

Meditating Buddhist Nun
© El-Branden
බහුතරයක් දෙනෙක් ට පින් කරන තියෙන උනන්දුව , ඕනෑකම ප්‍රාර්ථනාව සම්බන්ධයෙන් නැහැ. දිනේෂ් උන්නැහේ වගේ අය පතුරවන තවත් මතයක් තමයි , පුණ්‍ය කර්මයක් කර ප්‍රර්ථනා කිරීම කෙලෙස් වැඩීමක් ලෙස.

"පින් කමක් කරලා එක එක ප්‍රර්ථනා තියා ගන්න හොඳ නැහැ. ප්‍රර්ථනා කියන්නේ ඉල්ලීම්. ඉල්ලන්නේ ලෝභය නිසා. එක එක ප්‍රාර්ථනාවන් නිසා වෙන්නේ ලෝභය වැඩෙන එකමයි. පුන්‍යකර්මයක් කරලා නිකන් ඉන්න. පුණ්‍යකර්මයේ විපාක අවශ්‍ය වෙලාවට ලැබේවි. ඉල්ලීමෙන් වෙන්නේ භාව ගාමි කෙලෙස් වැඩෙන එකයි."

මතුපිටින් ගත්තහම ඒ කියන කතාවත් ඇත්තයි වගේ පෙනුනත් මතුපිටින් හොඳයි වගේ පෙනෙන බොහෝ දේවල් වගේ ඒකෙත් මදේ හිස්.... විමසා බලමු

පිනක් කියන්නේ මොකද්ද ? භවයේ සැප පිණිස සහ භවය ඉක්මවා ගිය විමුක්ති සැප ලබාගැනීම පිණිස රැස් කරගන්න යම්කිසි ධනයක්. තමන්ගේ කාලය , ශ්‍රමය සහ ධනය වැයකරලා එකතුකරගන්න/ලබාගන්න යම්කිසි ඇසට නොපෙනෙන ප්‍රමාණය මෙච්චරයි කියල පනවන්න බැරි යම්කිසි ධනයක්. හරියට නිකන් කොටස් වෙළඳපොලේ කොටස් වගේ.

ඒවා ඇත්තටම නැහැ. එත් ඇත්තේ නැහැ කියල කියන්නත් බැහැ. කොටින්ම තමන්ගේ presence එක ඇඟට දන්වන්න පුළුවන් virtual ධනයක් .

අනිත් සියලුම ධන සම්පත් වගේ ම තමයි පුණ්‍ය ධනයත්. සමහර මිනිස්සු ධනය උපයන්න දක්ෂ උනාට වියදම හරියට කරගන්න බැහැ. ඔවුන්ගේ ධනය නිකරුනේ නාස්ති වෙලා යනවා. කුසල් කරත් එයින් ලැබෙන පුණ්‍ය ධනය ප්‍රාර්ථනාවන් මගින් හරිහැටි කළමනාකරණය කර නොගෙන නාස්ති වී යාමට ඉඩ හරින්නන් මොවුන්. මේ ගැන තමයි අද ලිපිය ලියන්නේ.

සමහර අය ධනය උපයන්න දක්ෂ නැහැ. තියෙන දෙයක් කාල වැටිලා ඉන්නවා. ධර්මය පැත්තෙන් ගත්තහම ඔවුන් පුරාණය කමින් සිටින්නවුන්. ලබාගත් උතුම් මනුෂ්‍ය භවයෙන් ප්‍රයෝජන ගෙන මතුවට (පුණ්‍ය ) ධනය රැස් නොකරන්නවුන්. මහලු කලට , බැරි කලට පාවිච්චියට ධනය රැස්කර නොගෙන අන්තිමේදී දුක්ඛිත හිඟමනට වැටෙන්න වගේ මොවුනුත් මරණින් පසු දුක්ඛිතව නිරයෙන් නිරයට යමින් කල් ගෙවනවා.

අප්පමාදෝ අමතපදන් , පමාදෝ මච්චුනෝ පදං ... කියල පමාවුවන් වශයෙන් ශාක්‍ය මුනින්ද්‍ර භාග්‍යවත් අරහත් සම්යක්සම්බුද්ධයන් වහන්සේ දේශනා කලේ ඔවුන් ගැන.

හරි , මහන්සි වෙලා පු* ඉරාගෙන , තමන් දහමින් රැස් කරපු ධනය යොදවල උතුම් පුණ්‍ය කර්මයක් කරා. ඊට පස්සේ එන්නේ තමන් ඒ රැස්කරපු ධනය ආයෝජනය කිරීමේ පියවරට.
නිකන් ඔහේ මුට්ටියක දාල වළදාපු ධනයෙන් මොන පලක් ද ? ඒ වගේම තමයි නිකන් භවයේ පල්වෙන්න හරින පුණ්‍ය විපාකයත්. තියෙනවා.. තිබ්බට කිසි පලක් නැහැ. අපි පුණ්‍ය කර්මයන් කිරීමට වගේම පුණ්‍ය ඵලයන් වියදම් කිරීමේදීත් දක්ෂ විය යුතුයි. එහිදී තමයි පුණ්‍ය ප්‍රාර්ථනාව වැදගත් වෙන්නේ.

99% දෙනෙක් කරන්නේ පුන්‍යකර්මයක් ඉවර වෙලා "ඉමිනා පුණ්‍ය කම්මෙන ..." කියල අතපිහදාල ගෙදර යන එක. නමුත් පුණ්‍ය ප්‍රාර්ථනාවන් ඊටත් වඩා හොඳින් දක්ෂ ලෙස කිරීමට අප උත්සාහ කල යුතුයි. ඒ කොහොමද ?

ඔන්න පුණ්‍ය කර්මයක් සුදුසු පරිදි කරා. ධාර්මිකව ධනය උපයාගෙන , භික්ෂුන් වහන්සේලා වඩම්මවාගෙන , සකසා, මල්පැණි බීපු බමරු වගේ වැනි වැනි නැතුව මත්පැන් ගාවනොගෙන , ශ්‍රද්ධාවෙන් දවස් ගානක් මහන්සි වෙලා සාංඝික දානයක් දුන්නා. භවයේ අනන්ත අප්‍රමාන ප්‍රමාන කල නොහෙන කාලයක් පුණ්‍ය විපාක ලැබෙන මේ දානයෙන් ලැබුන පුණ්‍ය ධනය නිසි ලෙස කළමනාකරණය කර ගන්න ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ කොහොමද ?

පැත්තකට , විවේක ඇති තැනකට ගිහිල්ල තමන් කල කුසලය පරිච්චේද වශයෙන් වෙන වෙනම විමසා බැලිය යුතුයි. එසේ කරමින් ප්‍රීතිය උපදවා ගත යුතුයි. එසේ උපදවා ගත් පුණ්‍ය ප්‍රීතියෙන් , පුණ්‍ය සංවේගයෙන් යුතුව ප්‍රාර්ථනාව කල යුතුයි.

උදා:
අද දින මා විසින් අතීතයේත් , වර්තමානයේත් , අනාගතයේත් පහල වූ , පහළවන්නා වූ උතුම් වූ පුණ්‍ය ක්ෂේත්‍ර වූ බුදු , පසේබුදු , මහරහත් ආර්ය මහා සංඝ රත්නය විෂයේ[1] කලගත්තා වූ ප්‍රමාන කල නොහෙන මේ කුසලයෙන් මා හට වහ වහා [2] නිර්වාණාවබෝධය[3] වේවා.

එසේ නිවන් දක්නා තුරු සංසාරයේ සැරිසරන ආත්ම භාවයන්හි මා සෑම කල්හිම ...

මෙතැනදී පුද්ගල ප්‍රබේධය අනුව ප්‍රාර්ථනාව දෙකට බෙදිය හැකි වේ. එක්කෝ පෙරේත ප්‍රාර්ථනාවන් කොට සැප පැතිය හැක. නැතහොත් චරිත හා චිත්ත විශුද්ධිය පිණිස පාර්ථනා කල හැක. මෙයින් පෙරේත ප්‍රර්තනාවට වඩා චරිත හා චිත්ත විශුද්ධිය පිණිස කරනා පාර්ථනාව උසස්ය. පෙරේත ප්‍රර්තනාවෙන් හෙවත් සැප පතා කරන ප්‍රාර්ථනාව තිබෙන දේ කන්නාක් වැනිය. අනෙක තිබෙන දේ ආයෝජනය කොට තව තවත් ලබන්නාක් වැනිය

සැප පතා කරන ප්‍රාර්ථනා හෙවත් ක්ලේශ නිශ්‍රිත ප්‍රාර්ථනා.

එසේ නිවන් දක්නා තුරු සංසාරයේ සැරිසරන ආත්ම භාවයන්හි මා සෑම කල්හිම [4] ... අමිත භෝගිව [5] , මේ මේ දෙය මදි යයි නොකිය හැකි ආකාරයෙන් ධනවත්ව , බලවත්ව [6] උපදීවා. අන් සත්වයන් ඉක්මවා යන රුප , ශබ්ධ , ගන්ධ , රස , පොට්ටබ්භ යන පංච කාමයන් [7] පරිභෝග කරන්නෙක් වෙත්වා. සියලු සත්වයන් ඉක්මවා යන ආයු , වර්ණ , සැප , බල , ප්‍රඥා [8] යන පංචවිධ සත්වයන්ට ඉෂ්ට , කාන්ත , මනාප වූ දේ ලබත්වා. පහසු ලෙස නිර්වාණාවබෝධය ලබත්වා.

චරිත හා චිත්ත විශුද්ධිය පිණිස පාර්ථනා

ඇතැම් සත්වයන් පංච කාම වින්දනයට වඩා තමන්ගේ චරිත හා චිත්ත පාරිශුද්ධියම උතුම් කොට සලකති. ඔවුන් නම් මෙසේ ප්‍රාර්ථනාව කිරීම යහපති. මේ බුදු , පසේබුදු හා අග්‍ර ශ්‍රාවකයන්ගේ අග්‍ර වූ , ලෝකෝත්තර සැප බහුල මාර්ගයයි. අනෙකෙකුට යාමේද තහනමක් නොමැත.

එසේ නිවන් දක්නා තුරු සංසාරයේ සැරිසරන ආත්ම භාවයන්හි මා කිසිකලක පාප මිත්‍ර සේවනයක් [9] නොම ලබත්වා. සෑම කල්හිම කල්‍යාන වූ හිතවත් වූ මිත්‍රයන් මා ඇසුරු කොට වසත්වා.[10] වැඩිහිටියනට , ගුරු දෙගුරුනට , ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මනයනට සැමකල්හිම ගෞරව බුහුමාන දක්වන්නෙක් වෙත්වා. [11] කිසි දෙයකට කිසි කලකත් දැඩි ඇල්මක් නොම ඇත්තෙක් වෙත්වා.[12]

මගේ සිතෙහි කිසි කලකත් ඉර්ශ්‍යා , ද්වේශ , මද , මානාදී අකුසල ධර්මයෝ උත්සන්නව නැග නොඑත්වා.[13] සෑම කල්හිම අප්‍රමාන [14] , කිසිදු දිව්‍ය, මාර , බ්‍රහ්මාදී සත්වයකු විසින් සොලවා දැමිය නොහැකි [15] ගුණ , නුවන ඇති සත්පුරුෂ උත්තමයෙකු වෙත්වා. සෑම කල්හිම දස පුණය [16] ක්‍රියාවෙහි ඇලුණු , ශ්‍රද්ධා බහුල[17] තැනැත්තෙකු වෙත්වා. දන් දෙන භාජනයන් කිසි කලකත් සිස් නොවේවා.[18]

පානින් පානට දැල්ලක් යන්නාක් මෙන් ඉහත කි ප්‍රාර්ථනාවන් මගින් තමන්ගේ කුසල ධනය වර්ධනය වීමක් මිස ක්ෂය වීමක් නොවේ. දස පාරමිතාවන් පුරනා බෝධිසත්වයන් ගේ ජීවිතයන් තුල ඇති ගුණස්කන්ධය හා පුණ්‍ය බලය භවයෙන් භවයට වැඩි වීමක් විනා ක්ෂය වීමක් නොවන්නේ එහෙයිනි.

විස්තර විභාගය.

1. කල ගත් කුශල කර්මයේ ප්‍රමානාතික්‍රාන්ත බව මෙනෙහි කිරීම. සතුට උපදවා ගැනීම

2. පරිච්චේද නොකොට , යම්කිසි කාලයක් හෝ අනාගත බුද්ධ ශාසනයක් ඉල්ලක්ක නොකොට හැකි ඉක්මනින් භවයෙන් ඉක්මයාම ඉල්ලක්ක කිරීම. යම්කිසි අනාගත බුද්ධ සාසනයක් ඉලක්ක කොට හෝ , ඇතැමුන් උපදෙස් දෙන පරිදි "මේ බුද්ධ සාසනයේම" නිවන් ලැබීමට ප්‍රර්ථනා කොට , යම්කිසි බලවත් අකුසල කර්මයකින් මේ ජිවිතයෙන් පසු නිරය ගාමි වුවහොත් හෝ , අනාගත සාසන කාලයකදී යම්කිසි අභව්‍ය ස්ථානයක හෝ මිත්‍යා දෘෂ්ටි කුලයක උපත ලබා තිබුණහොත් ඒ ශාසනය පසුවී යාමෙන් තමන් කල ගත් කුසල කර්මයද අහෝසි වී යාම සිදු වේ. ඒ කුසල ධනය නිකරුනේ නාස්ති වී යාමයි. කුසල කර්මය සැමදාටම ප්‍රයෝජනවත් වීම උදෙසා සෑම කලටම අදාළ වන සේ ප්‍රාර්ථනාව කල යුතුය.

3. ඇතැම් අය සෝවාන් වීමට , රහත් වීමට ආදී වශෙන් නිවන් පතති. සෝවාන් ලැබීමට කල ප්‍රාර්ථනාව සෝවාන් වීමෙන් පසු අවසන් වේ. ඉන් පසු මාර්ගඵලයන් ලැබීමට ඒ කුසලය ඉවහල් නොවිය හැක. එහෙයින් එසේ පරිච්චේද නොකොට කෙලින්ම නිවනම පැතිය යුතුය.

4. සෑම ප්‍රාර්ථනයක් ම නිවන් දක්නා තුරු , සෑම කල්හිම යනුවෙන් සැම කලටම අදාළ වන සේ කිරීම යහපති.

5. අමිත භෝගී යනු ගිනිය නොහැකි , ප්‍රමාන කල නොහැකි භෝගස්කන්ධයක උරුම බවයි. ලක්ෂ පතියකු හෝ කෝටිපතියකු වීමට පතනවාට වඩා එසේ පැතීම යහපති.

6. කෙතරම් ධනය හා සම්පත් ඇතත් බලයක් නොමැති නම් එය රජුන්ගෙන් හා සොරුන් ගෙන් විනාශ වී යාම අනිවාර්යය වේ. ධනය ඇති තැන බලයද පැවතීම ශරීර සෞක්‍යයට හිතකරය.

7. ධනය ඇතත් එය පරිභෝග කල නොහැකිනම් එයින් ඇති පලයක් නොමැත.අසු කෙළක් ධනය තබාගෙන කාඩි හොදි හා බත් වැළඳු අපුත්තක සිටු මෙනි. පරිභෝග කිරීම යනු පංච කාම වින්දනය පිණිස යොදාගැනීමයි. එහෙයින් අග්‍ර ලෙස පස් කම් සැප වින්දනය මෙයින් අදහස් කෙරේ.

8. සෑම කල්හිම සෑම සත්වයකුටම ඉෂ්ට , කාන්ත , මනාප වන්න වූ , පංච කාම වින්දනයට උපකාරී වන්න වූ දෑ පසකි. ආයු , වර්ණ , සැප , බල , ප්‍රඥා යනුවෙනි. කෙතරම් ධනය හෝ බලය ඇතත් ලෙඩ දුක් ඇති කෙටි ආත්ම භාවයද , කැත කළු දක්න්නට අප්‍රිය උපදවන්න වූ ආත්ම භාවයද , සැප විඳීමට සකස් නොවූ දුර්වල ශරීර ඇති ආත්ම භාවද , මුග්ධව තමන් කල කී දේ දත නොහෙන අන්‍යයන්ගේ සිනහවට භාජනය වන්න වූ ප්‍රඥාවෙන් තොර ආත්ම භාවයද පංච කාම වින්දනයට භාදාවකි. සුවසේ පැවැත්මට භාදාවකි. එසේ නොවීමට පැතිය යුත්තේය.

9. සත්වයකුගේ විනාශයට පාප මිත්‍ර සේවනය තරම් බල පවත්නා වූ අන් කිසි අන්‍ය ධර්මයක් නැත්තේය. වරෙන් මචන් සෙට් වෙමු අද ඩ්‍රින්ක් එකට . යමු මචන් අද අර හොරකමට. බලන්න මේ දෙවියන්ගේ ශුභ සංදේශය. එන්න පල්ලියට මං ඔයාවත් ගලෝල දෙන්නම්. ඕකට සෙට් වෙලා ගහන්න ඕනේ. උඹ ඉන්නවනේ සපෝර්ට් එකට.... ආදී වූ නියත පාපී වූ නිරයට හැරි ද්වාර වන් වූ පාප මිතුරන් ඇසුරට වඩා එකලාව සිටීම සැම අතින්ම යහපති.

10. උතුම් වූ තිලෝගුරු මහාකාරුණික බුදු රජාණන් වහන්සේ ආනන්ද හිමියනට වදාළ පරිදි සමස්ත බුද්ධ සාසනයම රඳා පවත්නේ කලන මිතුරු ඇසුර මතය. සත්වයා දානයෙහි , ප්‍රිය වචනයෙහි , අර්ථ චර්යාවෙහි , ධර්ම මාර්ගයෙහි , ශිලයෙහි , සමාධියෙහි උනන්දු කරවන්නේ කල්‍යාන මිත්‍රයා පමණි. කලන මිතුරු උපකාරය ලබා සත්වයා සැපවත් වේ. නිරයෙන් මිදේ. විමුක්තිය ලබත්. එහෙයින් කලන මිතුරු ඇසුර පැතීම සෑම කල්හිම යහපති

11. වැඩිහිටියන් , ගුරුවරුන් , දෙමාපියන් , බාහිත පාපී ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් කෙරේ වරද කිරීම මහා සාවද්‍ය වේ. දෙමාපිය ඝාතනය නියත නිරයගාමී මහා අකුසල කර්මයකි. බාහිත පාපී ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් කෙරේ කරනා වූ ස්වල්ප වරද වුවද කල්ප කාලාන්තරයක් දුක් දීමේ සමත් වෙයි. එහෙයින් තමනට සැප කැමැත්තේ සෑම කල්හිම මේ තැනැත්තන් වෙත වරද කිරීමෙන් වැළකීමට ප්‍රර්ථනා කිරීම යහපති.

12. කිසිවක දැඩි ඇල්මක් නොමැති වීම සාරිපුත්ත මහා රහතන් වහන්සේ සසරේදී පුරුදු කල ධර්මයකි. සත්වයන් බොහෝ අකුසල් රැස්වන්නා වූ සොරකම , කාම මිත්‍යාචාරය , බොරු කිමාදී දුශ්චරිතයන්හි බෙහෙවින් යෙදෙන්නේ යම් කිසි දේ සම්බන්ධයෙන් ඇති දැඩි ඇල්ම නිසාය. යම් කිසිවක් තමනට ලබා ගැනීමට හෝ , තමනට ඇති දෙයක් අනුන් සන්තක වීමට ඇති අකමැත්ත නිසාය. කිසිවක දැඩි ඇල්මක් නැත්තාට කිසි කලකත් දැඩි ශෝක ඇති නොවෙත්. දරුණු අකුසල කර්මයන් රැස් නොවෙති.

13. ඉර්ශ්‍යා , ද්වේශ , මද , මානාදී අකුසල ධර්මයෝ සත්වයා වරදෙහි පොළබවත්. එමගින් දුගතියට පමුණුවත්. ආර්ය සත්‍ය අවබෝධයෙන් සියලු කෙලෙසුන් ප්‍රහාරණය කරනා තෙක් සත්ව සන්තානයේ සියලු ක්ලේශයෝ අනුශය වශයෙන් නිදා සිටිනා සර්පයන් ආකාරයෙන් පවතිත්. ඒවා ඕලාරික වශයෙන් දැඩිව නැග නොඒමට ප්‍රාර්ථනාවක් තැබීම යහපති.

14.15. ප්‍රමාන කල නොහෙන පරිදි ගුණ නුවනින් යුක්ත වීමත් කිසිදු සත්වයකු විසින් සෙලවිය , වෙනස් කල නොහෙන සේ ඒවා සන්තානයේ දැඩිව මුල් බැස ගැනීමට කරනා ප්‍රර්තනාවන් උතුම් වූ සම්බෝධි ප්‍රාර්තනාවන්මය.

16.දාන ,ශීලය ,භාවනාව ,පත්තිදාන,පත්තානුමෝදනාව,වෙය්‍යවච්ච,අපචායන,ධම්ම දේසනා,ධම්ම ශ්‍රවණය, දිට්ඨිජ්ජු කම්ම යනාදී වූ බොහෝ කුසල් වැඩෙන්නා වූ දස පුණ්‍ය ක්‍රියාවෙහි වඩ වඩාත් කිරීමේ උනන්දු වීම සසරේ මතුවට සැප වැඩෙන්නා වූ කාර්යයකි

17. ශ්‍රද්ධා බහුල බව පින් කිරීමේ බොහෝ උපකාරී වෙයි. ශ්‍රද්ධා ජලයෙන් නොතෙමු සිත කර මැට්ට මෙනි. එහි රෝපණය කල වී බොල් වී යනවා විනා අස්වැන්නක් ලබා නොදේ. ශ්‍රද්ධා බහුලව ඇතිව කරනා ඉතා කුඩා කුසල කර්මය වුවද ඉමහත් විපාකයන් ලබා දීමේ සමත් වෙයි.

18. දන් දෙන භාජනයන් සිස් නොවීමට කරනා ප්‍රාර්ථනය පුණ්‍ය ඉර්ධි ප්‍රාර්තනයකි . දානයෙහි ඇලුන තැනැත්තාට දන් නොදී සිටිය නොහැක. දීමට දෙයක් නොමැතිව දුක්පත්ව සිටීමත් , සිත් සේ දීමට තරම් සම්පත් නොමැති කමත් ඔහුට මහත් සිත් තැවුලට කාරණයකි. එහෙයින් සිත් සේ දීමට හැකි වන සේ මෙවන් වූ පුණ්‍ය ඉර්ධි ප්‍රාර්ථනයක් තැබීම යහපති.

තව එකක් , ධර්මය ගැන හරි අවබෝධයක් නොතිබුණ කාලේ (දැනුත් එහෙම තමයි ) මට හිතුනේ යම්කිසි දෙයක් ඉදිකරලා "අහවලා විසින් පින් පිණිස ඉදි කරන ලදී " කියල ගැසීම මහා විකාරයක් වගේ. සෝබනේට , තමන්ගේ මහන්තත කම ලෝකෙට පෙන්නන්න කරන වැඩක් වගේ. කොටින්ම නයි ඇරීමක් වගේ .... එහෙම කරන එක වැරදිද ? ඒකත් විමසා බලමු.... ලබන සැරේ හොඳේ...